Crash tijdens fietsvakantie Zwitserland

Na het harde werken van de afgelopen periode hadden Marijke en ik een fantastisch vooruitzicht voor de vakantie: 3 weken fietsen in de Zwitserse Alpen. Na een heerlijke eerste week kwam de vakantie helaas abrupt ten einde door een val in de afdaling van de Cry d'Er. Thomas en Tessa waren eerder die week langs gekomen en om de week leuk af te sluiten zou ik met Thomas een dagje gaan biken. In de eerste afdaling, na nog geen minuut op de fiets te hebben gezeten, vloog ik uit een bocht. Ik had de bocht totaal over het hoofd gezien, omdat het pad rechtdoor leek te lopen. Op het pad rechtdoor stond een metalen paaltje en die heb ik op volle snelheid geraakt met de fiets, waardoor ik werd gelanceerd. Na een stukje vliegen knalde ik op de grond en rolde ik nog een aantal meter door. Toen ik tot stilstand kwam merkte ik meteen dat mij knieschijf uit de kom was.
De pijn was heftig, maar het besef dat de vakantie hiermee ten einde zou zijn was misschien nog wel erger. Omdat we nog dicht bij de skilift waren was hulp snel gearriveerd. De knieschijf was nog uit de kom en dus kon ik niet per auto van de berg worden vervoerd. Binnen een uur na de val arriveerde de trauma helikopter om me van de berg te plukken. Toen ik op de brancard getild werd was de pijn heel intens en kreeg ik een paar shots morfine. De arts van de heli besloot dat de knieschijf het beste in het ziekenhuis terug gezet kon worden. In het ziekenhuis van Sion werden eerst foto's gemaakt en naast de dislocatie, bleek er ook een kleine breuk in de knieschijf en in het bovenbeen te zitten. De trauma arts was bezig met een operatie, dus ik moest nog een paar uur wachten voordat de knieschijf onder narcose terug gezet kon worden. Kort na de ingreep mocht ik het ziekenhuis verlaten. De volgende ochtend dag zijn Peter en Yvon ons komen ophalen in Zwitserland, waar ik ze enorm dankbaar voor ben. Aan het begin van de week waren ze al bij ons langs gekomen voor een paar dagen en dat was super gezellig geweest. Nu waren ze er dus weer, maar helaas onder iets minder leuke omstandigheden. Zondagochtend vroeg zijn we vertrokken. Ik zat met een gestrekt been achterin de auto bij Peter. Marijke en Yvon gingen samen in de andere auto terug. En toen waren we weer in Nederland. Terug in Wijk bij Duurstede. We hebben er een flinke kater aan overgehouden, want we keken erg uit naar de 2 weken die we nog lekker samen zouden hebben om te fietsen.

Bij thuiskomst in Nederland is er een MRI-scan gemaakt en daar is uit gebleken dat ik naast de breuken ook een afgescheurde buitenste knieband heb. Het goede nieuws is dat de kruisbanden in orde zijn en dat ik vrijwel geen pijn heb aan de knie. Op het moment zit de knie in een brace, deze moet er nog zeker 5 weken omblijven i.v.m. de breuken. Daarna kan ik d.m.v. intensieve fysiotherapie hopelijk volledig herstellen. De fysio zal zo'n 3 maanden duren, dus mijn fietsseizoen is definitief en abrupt ten einde. Toch ben ik erg positief, want gezien de hoge snelheid van de val hadden de blessures veel erger kunnen zijn. Nu moet ik me zien te vermaken met het kijken van films en Discovery Channel! M'n vrienden uit Australië kwamen met de suggestie dat ik i.p.v. fietsen beter kan gaan breien in de toekomst. Zie hier een kort verslagje op de site van Bottles and Chains:http://www.bottlesandchains.com/?p=2796

Stiekem ben ik natuurlijk al lang aan het plannen voor volgend seizoen ;-) Alpentour Trophy, Grand Raid?

Bedankt voor alle steunbetuigingen en ik zal jullie op de hoogte houden!