Bij het enige open restaurant aan tafel en omdat er geen pasta op de kaart stond heeft Kfir de kok overgehaald om iets pasta-achtigs klaar te maken. Ik zelf zag de "hamburger-schnitzel" wel zitten, dus bestelde gewoon van de kaart. Het slapen ging best goed, al waaide het hard en daalde de temperatuur toch ook behoorlijk. Om 8:00 mocht Kfir van start op de 106km, Marijn en ik vertrokken een uurtje later op de 53km. Het was bij de start nog erg koud en het regende flink, de warming-up hadden we dus ook maar overgeslagen. Op de startklim vlogen we er meteen goed in. Dit moest ook wel want we waren helemaal achteraan gestart. Marijn gaf goed gas en ik kon hem na zo'n 5km niet goed bijbenen. In het eerste deel van de race lag erg veel modder waardoor zowel de afdalingen als klims één grote glibberpartij waren. In de afdaling naar de verzorgingspost die halverwege lag kreeg ik het behoorlijk koud, het was zo'n 7-8 graden hoorde ik achteraf. Op het hoogteprofiel leek het tweede gedeelte van de race zwaarder dan het eerste. Ik had me dan ook iets ingehouden in het eerste stuk. Al snel bleek dat juist het tweede gedeelte veel gemakkelijker was. Modder werd verwisseld met gravelpaden en de klims liepen erg geleidelijk zonder steile stukken. In het tweede gedeelte heb ik in een groepje goed door kunnen rijden en de finish kwam sneller dan verwacht. Met een tijd van 2 uur en 27 minuten was ik opzich tevreden, maar er had zeker meer in gezeten. In het klassement was ik 31e van de 187 deelnemers, goed voor een 7e plek in de RWP-cup. Marijn zat een paar minuten voor me en reed naar de 5e plek in de RWP-cup. Na een warme douche was het wachten op Kfir. Die kwam na een lijdensweg als laatste over de streep op de hele marathon. Jammer voor hem, maar respect dat hij heeft doorgereden, want er waren veel uitvallers met die modder! Het was ondanks het slechte weer een heel gezellig weekend en nu kan ik me voorbereiden op de Eiger Challenge in Zwitserland!
0 reacties:
Een reactie plaatsen