Ardennes Trophy

Kfir (Stadion lid) en ik vertrokken zondagmiddag richting Theux, naar de prachtige "glamping" L'Escargot. Tijdens de 3,5 uur durende rit hebben we de race van maandag, de Ardennes Trophy, even goed voor kunnen bespreken. Kfir koos voor de 90km en ik ging zelf op de 70km van start. Voor Kfir zou dit weer een goede test worden in zijn voorbereidingen voor een aantal ultra-marathons in de Alpen. Na de tegenvallende prestaties van de marathon in Duitsland was ik zelf vooral erg benieuwd naar hoe het zou gaan tijdens deze 2e race in de RWP-cup serie. Zou het weer zo tegenvallen door gebrek aan conditie, of was de vorige race een uitzondering en kon ik nu weer vooruit kijken? 1 ding was in ieder geval zeker, de Ardennes Trophy in La Reid zou een serieuze test worden voor ons beide.


Met een behoorlijk technisch parcours, flink wat hoogtemeters en een groot deelnemersveld was de setting gezet voor een uitdagende wedstrijd. Na een lekker bord pasta en de nodige foute grappen lagen we om 22:00 in ons tentje. Om 7:15 ging de wekker en konden we aan het ontbijt: broodjes met honing, krentenbollen, bananen, alles om de energielevels op peil te krijgen voor de start van 9:30. De auto konden we vlakbij de start parkeren en na het ophalen van de startnummers en een korte warming-up ging Kfir als eerste van start. 10 minuten na Kfir mocht ik ook zelf in het zadel, met naast me ook Erik van het Stadion. Ook Marian en Coen waren van de partij, zij gingen voor de 50km. Na de start werden we meteen een flinke klim opgestuurd, waardoor het deelnemersveld van 450 mensen behoorlijk uit elkaar getrokken werd. Het was belangrijk om in het begin even goed door te trekken om file rijden te voorkomen. Al snel reden we in de staart van de 90km. Kfir kwam ik na zo'n 10km tegen, veel meer dan "hoi hoi" kon er bij ons beide niet van af, we zaten al helemaal in de wedstrijd. De relatief snelle start voelde best OK en ik merkte dat ik, na een klein beetje herstel, mijn tempo goed kon vasthouden. De eerste verzorgingspost op kilometer 20 had ik dan ook al binnen het uur bereikt. Een lekker stukje rijstevlaai en toen snel weer op de fiets.

Het parcours was erg leuk, maar jammergenoeg was het op de echt technische stukken toch file lopen. Ik dacht er niet te veel over na, en pakte tijdens het lopen gewoon lekker wat rust, beetje drinken, beetje eten, niets aan de hand. Het stuk naar de 2e verzorgingspost duurde iets langer, maar het gevoel op de fiets was goed. Helaas was na zo'n 30km mn kilometerteller uitgevallen, dus ik kon niet echt checken of ik daadwerkelijk goed doorfietste. Het was in ieder geval fijn dat de beleving een stuk positiever was dan tijdens de wedstrijd in Duitsland, dus ik had vertrouwen in een goede uitkomst. De laatste verzorgingspost zat 10km voor de finish en die sloeg ik over, zodat ik nog een heel plukje deelnemers inhaalde. Na een lange afdaling en nog 2 kilometer te gaan maakte ik me op voor de laatste klim richting de finish. Omdat ik hier eerder gereden had wist ik dat deze best pittig was. Het klimmen liep best goed, al kon ik niet echt meer aanzetten. Na 3 uur 50 minuten kwam ik als 84e over de finish. De gemiddelde snelheid lag tegen de 19km/uur en daar was ik tevreden over. De RWP-uitslag is nog niet bekend, maar voor mijn gevoel zit er nu weer een stijgende lijn in. Kfir heeft heel netjes, net flink af te hebben gezien, de 90km uit gefietst in 6,5 uur. Marian finishte als 6e bij de vrouwen. Erg netjes natuurlijk voor een eerste marathon, ze zal nu ongetwijfeld vaker op de fiets stappen voor een buitenlandse marathon! Na een vette worst en een welverdiend Belgisch biertje gingen we met tussenstop bij een niet nader te benoemen fastfoodtoko in Maastricht weer naar huis. Al met al een heerlijk en gezellig weekend. Op naar de volgende!!

Check hier nog wat foto's: https://picasaweb.google.com/102695782982902483219/ArdennesTrophy2011