Met zo'n 20 graden was het inderdaad een prachtige dag. Trainers Bob, Rob en Martijn hadden een uitdagend parcours uitgezet en door de regen van de nacht ervoor was het parcours op sommige stukken erg tricky. 25 man stonden er aan de start. In "Le Mans" stijl renden we de befaamde Cor-hill op om daarna op de fiets te springen en de eerste single track op te racen.
De start ging voorspoedig en we zaten meteen met 5 man vooruit. Eric Wictor reed in de 1e ronde meteen van ons weg en kwam ook solo als eerste over de finish. Ikzelf ging de strijd aan met Jan-Willen en Max. Lang reden we dicht bij elkaar, maar door de snelle start en de heftige inspanning die geleverd moest worden op dit zware parcours kon ik het tempo niet goed volgen. Mijn hartslag zat ver boven het omslagpunt en ademhalen ging moeizaam. 45 minuten reed ik met mn tong het stuur. Daarna begon ik mn ritme te vinden en ik kon in de komende 15 minuten goed doorstampen. Het gat naar Jan-Willem en Max was inmiddels uitgelopen tot zo'n 200 meter, maar ik kon dit gat in no-time dichtrijden. Mn benen voelde super goed en ik was gemotiveerd om mee te strijden voor een podiumplek. Helaas ging het bij een van de vele steile klims mis: chainsuck! Super balen, want ik stond even helemaal geparkeerd en er was natuurlijk meteen weer een gat geslagen. Jan-Willem en Max gingen toen simpelweg te hard voor me om dit gat nog een keer dicht te rijden. Ik moest toezien hoe ze plek 2 en 3 veroverde. 30 seconden erachter kwam ik kapot over de finish gerold. Toch was ik tevreden met het resultaat. Mijn lichaam is zoals al vaker gebleken, niet echt geschikt voor het kort snelle en explosieve XC werk. Het feit dat ik na 45 minuten weer kon aansluiten geeft me hoop voor volgend seizoen. Misschien dat een podiumplek er dan wel in zit!
En de foto's, met dank aan Martijn en Tim van Hoogdalem: http://picasaweb.google.com/102695782982902483219/OpenClubkampioenschapWVHetStadion
0 reacties:
Een reactie plaatsen