Het tempo lag eigenlijk meteen al vrij hoog, maar dit kwam doordat de eerste 15 km ook vrij vlak waren. Bij de eerste klim liet ik het gemiddelde terugzakken van 25km/h naar ongeveer 20km/h om zo krachten te sparen voor de tweede ronde. Het parcours bleek inderdaad veel uitdagender dan een paar weken ervoor bij de SKS marathon, met velen technische passages. Ik heb alle stukken kunnen rijden, al was het af en toe gevaarlijk met mensen die op het laatste moment besluiten van de fiets af te stappen. De eerste ronde (52 km) kwam ik na precies 3 uur door en ik voelde me nog prima. Mijn idee was om in de tweede ronde eerst nog even hetzelfde tempo aan te houden, om aan het eind dan nog eventueel een versnelling te kunnen plaatsen. Vanaf het begin van de tweede ronde kon ik aansluiting vinden bij 2 andere rijders en na zo'n 25 km besloot ik in een klim om ze voorbij te gaan en een versnelling in te zetten. Dit pakte goed uit en ik kon behoorlijk veel mensen inhalen. Helaas kwam ik in de laatste 20 km in een technische afdaling ten val doordat mijn voorband van de velg afgelopen was. Nog vol met adrenaline zette ik een CO2 patroon op mn tubeless band met latex-vloeistof en binnen 2 minuten zat ik weer op de fiets. Het laatste stuk naar de finish was best zwaar, maar ik had mijn krachten goed verdeeld en kon daardoor zonder kramp of tempo-verlies doorfietsen naar de streep. Na 5 uur en 42 minuten kwam ik over de finish en was ik tevreden met het resultaat.
Na de finish direct maar doorgereden naar de douche en bikewash. Dit was allemaal goed geregeld, met veel doucheruimte in de sporthal en 2 flinke brandslangen om de fiets weer een beetje toonbaar te maken. Toen bij de auto op Erik gewacht, die kwam ongeveer 25 minuten na mij over de streep en had ook lekker gereden. Nadat we alle troep weer in de auto hadden gegooid konden we richting de Ardennen. Er stond namelijk voor de volgende dag nog een marathon op het programma, de Ardennen Trophy. Erik had deze vorig jaar gereden en was erg onder de indruk van het parcours. Aangezien de Ardennen toch op de weg terug naar Nederland liggen hadden we besloten om een tussenstop te maken om deze tocht te gaan rijden. Na een heerlijke pizza en een prima overnachting met biologisch ontbijt in de jeugdherberg van Malmedy kwamen we om 9:15u in La Reid aan. Even snel de startnummers ophalen, de fietsen weer een beetje op orde krijgen en wat reepjes achter in het shirt, en toen stonden we om 9:45u alweer aan de start van de 65 km. Het voelde wel een beetje raar om na de marathon van gisteren, met stramme spieren nu weer aan de start te staan van een stevige race. Na het startshot maar meteen vol weggesprint op de eerste beklimming het dorp uit. Mijn ervaring is dat als je rustig start bij drukke marathons in de Ardennen, dat je dan na een paar kilometer in de file komt te staan. De snelle start pakte prima uit en ik kon goed doorstampen zonder al te veel oponthoud. Na een lus van 20 km kwamen we terug bij de start voor de bevoorraading. Ik had er een lekker tempo inzitten, maar voelde toch dat mijn benen niet helemaal 100% waren. Na het bijvullen van mijn bidon en een heerlijk stuk rijstevlaai de knop weer om en gewoon op tempo weer door. We zouden wel zien waar het schip zou stranden. Na zo'n 45 km kwam ik in een van de velen pittige klimmetjes toch macht te kort en kwam ik niet echt vlot boven. Gelukkig nog geen kramp verschijnselen, dus met een iets kleiner verzet lekker doorgefietst. De laatste bevoorraading zat ongeveer 10 km voor de eindstreep en na nog een stuk rijstevlaai ging het eigenlijk weer prima. Ik kon versnellen en heb in de laatste kilometers nog heel wat mensen kunnen inhalen. Na 4 uur en 1 minuut kwam ik moe maar voldaan over de finish. Met een 82e plek (400 deelnemers) was ik best tevreden. Het parcours was zoals Erik al had gezegd super leuk en afwisselend en volgend jaar sta ik hier zeker weer aan de start!
0 reacties:
Een reactie plaatsen