Waar het vorig jaar kletsnat en fris was, hadden we dit jaar te maken met een ware hittgolf. In de dagen voor het weekend liep het kwik al op naar 30+ graden. De diverse onweersbuien die voor het weekend voorspeld waren konden daar zo bleek geen verandering in brengen.Zaterdagmiddag stapte ik met natuurlijke tegenzin in de auto, waar de temperatuur werkelijk ondragelijk was. Alle ramen open om de ergste hitte eruit te krijgen, en daarna de airco op 5. Gelukkig deed de airco zijn werk en was de 4 uur durende rit naar Thalfang in Duitsland goed uit te houden. Het dorpje lag er vredig bij. Het was nog niet echt druk, maar de liveband was al goed op dreef, ook zonder publiek. Na een korte wandeling over het start/finish terrein en het ophalen van het startnummer toch maar even een verkenningstochtje gemaakt. In de buurt van de start/finish ligt een afdaling die vorig jaar bij veel deelnemers voor veel problemen zorgde. 2x zonder problemen naar beneden, de ideale lijn gevonden, dus toen een kampeerplekje gaan zoeken...
In Nederland was er inmiddels noodweer uitgebroken, met ravage op de A12. Toen ik mijn tentje uitpakte en gebroken tentstokken tegenkwam was het toch wel even slikken. Storm met een gammele tent, dat beloofde een spannend nachtje te worden. Om 22:00 begon het in de verte al te rommelen. Na 1 knalharde blikseminslag leken de buien al weer over, totdat ik om 2:00 toch weer wakker werd. Een nieuwe heftige bui beproefde mijn kreupele Lidl tent tot de max. Gelukkig overleefde de tent deze bui en kon ik daarna weer rustig doorslapen.
De ochtend bracht zon, veel zon. De regen van de nacht ervoor had even voor verkoeling gezorgd, maar nu, in de brandende zon, schoot de luchtvochtigheid omhoog en was het meteen zweten. Pannenkoeken eten, fietspak aan, warming-up en Rob van de vereniging opgezocht. Om 10:00 werden we weggeschoten, voor 65km op en rond de Erbeskopf ski-hellingen. Ik kon direct goed meekomen in een groepje kort achter de snelsten. De eerste klims waren steil en zwaar, maar iedereen was aan het afzien, dus dat hield me op de been. Mijn positie lag eigenlijk redelijk vast. Bij de Erbeskopf probeerde een groepje achter me dichterbij te komen, maar het duurde tot de verzorgingspost na de beklimming, zo'n 45min later, voordat een enkeling erbij kon komen. Met 36 graden was het duidelijk dat dit heel zware omstandigheden waren, ook al lag het parcours er zelf prima bij. Na de Erbeskopf beklimming volgde er een lang en relatief vlak stuk. Ik zat hier helaas alleen en ik vond het lastig om goed tempo te maken. Omdat ik bij de laatste post iemand van de RWP-cup zag passeren was ik wel gemotiveerd om hard door te rijden en hem terug te pakken. Tussen km 45 en 55 liep het even niet meer, en kwam wat later bleek, Peter van de Berg (op het moment nummer 2 in de RWP-cup) me voorbij rijden. In de laatste 10-km had ik weer een nieuw setje benen gevonden en kon ik nog wat mensen inhalen. De 2 RWP-cup rijders heb ik helaas niet meer gezien. Met 3:25:30 en een gemiddelde van 19,4km/u was ik tevreden, zeker gezien de omstandigheden. De twee RWP-cup rijders zaten uiteindelijk maar 2-3 minuten voor me. Jammer dat ik ze voorbij heb moeten laten gaan. In de tussenstand sta ik nu op positie 2 in het algemeen klassement! Plaatsen 2, 3 en 4 zijn nog zwaar bevochten, dus het wordt spannend de komende 2 wedstrijden. Ik had aan het begin van het seizoen niet kunnen bedenken dat ik om een podiumplek zou gaan strijden, super gaaf!
Uitslag:
4e Nederlander (3e in RWP-cup)
14e in Elite categorie
38e overall van 335 deelnemers
De foto's:
http://picasaweb.google.com/102695782982902483219/Erbeskopf
0 reacties:
Een reactie plaatsen