Dit weekend was het dan zover. Op papier de zwaarste marathon die ik ooit zou rijden. Zaterdagmiddag vertrok ik samen met collega Ronald richting Duitsland. We konden goed doorrijden en kwamen begin van de avond aan op een camping op 20 minuten rijden van de start van de marathon. We hadden een caravan ter beschikking en dus hopelijk een goede nachtrust. Na een lekker bordje pasta en een warme douche lagen we er al vroeg in. 's Nachts daalde de temperatuur stevig en ben ik een aantal keer wakker geworden van de kou, of was het toch de spanning?...
Toen ik 's morgens wakker werd regende het helaas. De weken voor de marathon had het ook al stevig geregend in de regio en dus beloofde het een zware race te worden. Toen we om half 9 bij de start stonden was de lucht al een stuk minder grijs en leek het toch een prima dag te worden. Vanaf het startschot ben ik meteen goed doorgereden en ondanks dat ik achteraan gestart was in een veld van +200 man kon ik meteen naar voren rijden. Ik kwam in een snel groepje terecht die gemiddeld zo rond de 20km/h reden. Ik wist dat de winnaar van het jaar ervoor zo rond de 21 in het uur had gereden, dus het leek me verstandig om zo lang mogelijk in deze groep te blijven. Helaas kwam ik er na zo'n 20km achter dat mijn achterband te weinig lucht had en dus moet ik van de fiets af om dit te fixen. Na 5 minuten geknoei met de CO2 patronen stapte ik weer op en probeerde ik terug te rijden naar het groepje. Helaas lukte dit niet en moest ik alleen aan de bak. Halverwege de race (op zo'n 50km) lag mn gemiddelde zo rond de 19km/h en ging het dus prima. Het zwaarste gedeelte zat er nu aan te komen met 4 dikke klims op en rond de Erbeskopf. De beklimmingen lagen met goed. Lange vrij vlakke klims. Alles was goed te rijden op het middenblad. Het tempo zat er nog goed in, al sloeg de vermoeidheid nu toch wat toe. De omstandigheden waren overigens zoals verwacht goed zwaar. Dikke modder en technische afdalingen over glibberige boomwortels. Zo rond de 70km nog wat kramp gehad, maar nadat ik het tempo even had laten zakken kon ik tegen het einde nog goed doortrappen. Uiteindelijk na 6,5 uur over de finish, de winnaar was met 5 uur en 22 minuten toch duidelijk sneller, maar ik had toch een goed gevoel. Een 60e plek was het eindresultaat. Ronald had de 65km gereden en vond het ook de zwaarste marathon die hij dit jaar gereden had. Bij de finish lekker een paar borden pasta gescoord en een stukje taart met koffie. Ook de rug laten masseren en toen weer terug naar Bilthoven. Deze marathon is zeker een aanrader met een afwisselend parcours en genoeg technische stukken.
0 reacties:
Een reactie plaatsen